zondag 13 december 2015

November 29 2015 Bezoek aan het jaarlijkse AFP Symposium op de faculteit Diergeneeskunde in Utrecht afgelopen week


Onze stichting Esperanzahoopvoorhonden is aangesloten bij het het Stray Animal Foundation Platform: een onafhankelijk, wereldwijd opererend platform voor organisaties die zich inzetten voor zwerfdieren. Naast educatie, informatie van consumenten over adoptie van buitenlandse honden, symposia en wetenschappelijk onderzoek, brengt AFP verbindingen in de zwerfdierenwereld tot stand en ijvert er bij overheden en grote dierenwelzijnsorganisaties voor dat NGO’s en stichtingen in hun werk en in hun boodschap meer serieus genomen worden.

 
‘Nederland zwerfkattenarm in 2025.’
Waren er vorig jaar sprekers over projecten in Roemenië en Spanje, dit jaar was het meer binnenlands gericht en wel op de zwerfkattenproblematiek. Het AFP zet zich in voor een zwerfkattenarm Nederland in 2025. Er ligt inmiddels een onderzoek, evenals de eerste contouren van een projectplan. Maar het valt niet mee om in Nederland zoiets van de grond te krijgen op een verantwoorde manier. Er zijn zelfs nog enkele provincies als Utrecht en Friesland waar gedeputeerden liever een vergunning voor afschieten aan jagers geven dan mee te werken aan goede regionale TNR-projecten en een echt goed TNR-beleid (vangen, steriliseren, terugzetten) met TNR-protocollen over monitoring van populaties en het signaleren van nieuwe gevallen. Terwijl niet afschieten (met alle kwalijke kanten van dien), maar TNR de enige manier is om het probleem op termijn structureel op te lossen. De wetenschapswinkel heeft nu het rapport ‘Als de kat van huis is’ gepubliceerd: een onderzoek naar de situatie van zwerfkatten in Nederland. Vele organisaties houden zich hier mee bezig, maar er is onvoldoende samenwerking. M.u.v. de Dierenbescherming houdt men geen administratie bij en vaak valt de wilde zwerfkat buiten de boot. De politiek in Nederland wil tot nu toe niet aan een chip- en registratieverplichting voor katten en aan verplichte castratie voor dieren in opvangen, zoals in België wel het geval is. Een centrale administratie en een centraal meldpunt is nodig. 144 komt niet voor echte wilde zwerfkatten bv. Ook het beleid rond de uitzetvergunningen vraagt om heroverweging (d.i. het na castratie mogen terugzetten van dieren op hun ‘zwerflocatie’) Die worden nu alleen verleend aan de Dierenbescherming, AFP, de Sofiavereniging en de Kattenbescherming.
Het rapport ligt nu bij de RDA, de raad voor Dierenaangelegenheden. Pas als deze een advies heeft uitgebracht, kan worden gestart met de realisatie: het werven van fondsen hiervoor en het starten van echte actie.
 
De zaal in de faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht
Isabel Sternheim zette deze foto op Facebook. Dat vinden we nooit leuk, maar voor deze serieuze zaak was het OK.
 
 
 

November 28 2015 Poes zit gelukkig warm en er komen geen kittens.


Michiel is molenaar op de Lonjemolen aan de rand van Bolsward. De molen ligt op een weiland aan een grote vaart. Aan de andere kant loopt een behoorlijk grote, bepaald niet ongevaarlijke weg en aan de overkant daarvan is een industrieterrein. Al heel lang zwierf er een poes rond, die geregeld overstak tussen industrieterrein en het weiland bij de molen. Femmy, die in het molenaarshuisje woont, signaleerde haar vaak. Ze kon niet heel dichtbij het schuwe dier komen, maar zag wel dat poes inmiddels zwanger was. Zoals we afgelopen zondag hoorden in lezingen op het AFP-symposium in Utrecht is het wilde katten c.q. zwerfkattenprobleem groot in Nederland. Tot onze schaamte is Friesland zelfs 1 van de 2 provincies waar ze nog mogen worden afgeschoten. Dat i.p.v. een goed beleid om het probleem op termijn op te lossen.

Maar goed: een zwangere poes in kou en regen en straks een aantal kittens voorbestemd voor een zwaar bestaan, dan kun je niet de andere kant opkijken. Dus woensdag de Nomadenhof in Sneek gebeld. We waren blij verrast dat ze echt meewerken. Een vangkooi gehaald, die aan het begin van het weiland gezet met lekkers en vrijdagavond laat zat ze erin. Femmy heeft haar binnen gezet voor de nacht en gelukkig was vanmorgen de Nomadenhof open. Na buitenkantinspectie (bv. geen natte neus, dus geen niesziekte) kon poes gelijk in quarantaine. Ze zal opgekalefaterd worden, geaborteerd en gesteriliseerd en, als ze echt te wild blijkt, terug gezet, maar anders (en die kans bestaat, want ze was redelijk rustig) wordt ze herplaatst.

De regen klettert nu tegen de ramen en het was vanmiddag echt koud en wat guur tijdens de wandeling met Niki en Rafa. We zijn blij dat het dier nu warm en verzorgd binnen zit.

 

November 26 2015 Drie grote cadeaus!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Prachtig nieuws van Kenna, Maya > Mira en Kyviat > Sepp.


Cadeau 1: Onze lieve en bijzondere Roemeense driepoot Kenna.

Woensdag waren we op bezoek in het Friese Easterein, 12 km. van Bolsward, waar onze lieve, lieve Roemeense 3-jarige driepoot Kenna is geadopteerd door Kirsten, die met man en 2 volwassen zoons op een groot boerenbedrijf woont, met kalfjes en 150 koeien en 12 huiskatten en de grote 9-jarige Gibson (rotweiler-herderkruising). Kenna is er bijna 8 weken en vanaf dag 1 ging het goed. 1 poes moet haar nog niet echt, maar met de rest is het prima. En Gibson en Kenna zijn vrienden! Een keer of 4 per dag wandelen ze tussen de weilanden en het is Kenna’s lust en leven om dan de vaart in te duiken, op de meerkoeten en eenden af. Gibson knalt erachter aan, niet in het water, maar op het pad. Kisten had het al wat afgeremd, want het water wordt echt koud langzamerhand en gelukkig luistert ze.

Wat was het gezellig woensdag. Een woonkeuken gevuld met 4 honden (Niki en Rafa mee natuurlijk) en katten en mensen. Op een gegeven moment verscheen buiten in de vensterbank een poes met een hele grote muis in de bek. Jammer, net te laat met het fototoestel.

We gingen met een fijn gevoel naar huis. Kenna is een pittige hond met roedelleiderkwaliteiten. Ook gevoelig: heeft door hoe mensen in wezen tegenover haar staan. Kirsten ziet hoe bijzonder Kenna is en houdt zielsveel van haar.
 
En nog een filmpje
 
Cadeau 2: Kleine Maya, nu Mira, hoeft nooit meer te zwerven.
In november haalden de adoptanten kleine Maya op in Keulen, waar ze aankwam met een wegtransport van Four Paws. Maya zwierf in de zomer van 2014 heel bang en hoogzwanger rond op een kerkhof in Boekarest. In Spanje en Roemenië is het niet ongebruikelijk zwangere dieren op straat te gooien. Het lukte Carmen haar te vangen. Net op tijd is ze geaborteerd van heel veel pups en gesteriliseerd. Carmen vertroetelde haar met voedzame dingen als eieren en kippenvlees. Flatgenote Nina, die al de kleine Cora had, adopteerde haar. Maar Nina is zo slecht ter been dat 2 hondjes uitlaten niet meer gaat. En nu is Maya Mira. Gisteren zei haar nieuwe bazinnetje tijdens een telefoongesprek:
 Ze is een lot uit de loterij.
We willen haar nooit meer missen.
Het is zo gezellig met Mira.
Alles, alles gaat gewoon goed.
Alsof ze hier al jaren is.
Als Mira niet welkom is …... Mira is ook een dankbaar hondje. Kammen, borstelen, in bad: prima. Ze loopt al los in het bos en blijft bij hen, brengt balletjes terug, blaft amper, zit rustig op de achterbank in de auto, kan prima met de hond van hun dochter. Haar huidje is wat gevoelig, dus ze krijgt goed voer met wat vlees. Inmiddels is er een fietskar gekocht, want een mandje vonden ze wat te klein voor haar. Ze houden van haar!


Cadeau 3: Onstuimige Kyviat is een rustige, bescheiden Sepp, nu hij weet dat hij nooit meer weg hoeft.
In september maakte Michiel een filmpje in de Spaanse refugio Sierra Nevada. Maureen zag in Smilde ineens een heel bewegend beeld, want een zwarte enthousiasteling met bijzondere oren liep hem omver. Kyviat was gezien!! 17 oktober kwam hij aan in Keulen met een wegtransport en 3 november ging hij naar een supervrouwtje. Kim woont met man en 3 kinderen, 2 katten en hond Loesje (een lookalike van Kyviat) in Amersfoort. Loesje had de ergste vorm van HD en is aan beide kanten tegelijk geopereerd. Ze was nog immobiel, toen Kyviat kwam. Kim had een uitlaatservice waarbij ze met baby/peuter en 15 honden de hei opging en vnl. met gebaren probleemloos 15 honden uitliet. Haar aanpak en uitstraling bieden hem de broodnodige rust en zekerheid. Onstuimige Kyviat blijkt nu een bescheiden Sepp. Hij is gedumpt als pup en zat daarna in een chaos van 80 honden bij een vrouw die er in om kwam. Verwaarloosd: een vreselijke vacht en glazuurdefecten aan de tanden.
Kim biedt hem duidelijkheid, veiligheid en liefde. Met haar kwaliteiten als dierentolk weet zij op Sepp over te brengen dat hij nooit meer weg hoeft. Hij is al heel snel tot rust gekomen. Hij loopt los op de hei, heeft er geen moeite meer mee, wanneer Kim weg gaat en slaapt rustig beneden.
 
Sepp is niet meer weg te denken uit ons leven.
Het is of hij er altijd al was.
Vandaag speelden Sepp en Loesje en dat was ook de 1e keer dat Loesje na de operatie staand speelde: een mijlpaal!
Hij is thuis. Hij hoeft nooit meer weg.
Hij ligt vast in zijn grote kist die hij deelt met Loesje.

 
 

November 26 2015 Slimme en stoute Buddy is weer de oude.

Een oude foto van Buddy


Buddy kwam vanuit Granada naar Leeuwarden in juli 2013, bijna een jaar oud. En hij kreeg wat hij echt nodig had: liefde, veel beweging en opvoeding/sturing met kennis van zaken. Zijn bazinnetje denkt er niet lichtvaardig over en heeft een groot hart voor zwervertjes. Buddy bleek waaks, levendig, nieuwsgierig en zag geen gevaar. Geen kant en klaar hondje, wel super leuk en lief. Na de nodige lessen, veel geduld en dagelijks lange wandelingen is Buddy wat in het gareel gekomen, hoewel hij nog altijd veel streken uithaalt en overloopt van pit. Moeder en dochter zijn stapelgek op hem.



In oktober hoorden we dat Buddy ziek was: regelmatig braken, veel drinken en veel plassen, zelfs in huis na uitlaten, veel slapen, ontstoken anaalklieren. Er is wat afgetobd, (bloed) onderzocht door de dierenarts, (hoeveelheid) eten aangepast enz.enz. maar niks hielp. Er kwam geen duidelijkheid over de oorzaak. Na een aantal weken ga je je dan veel zorgen maken en aan mogelijk nare kwalen denken. En toen kwam het bericht: Buddy weer helemaal oké. Hun portemonnee is lichter geworden door de (bloed)onderzoeken en medicijnen, maar het gemoed gelukkig ook weer. Hij is weer de leuke, lieve Buddy die soms eventjes in de bench moet om hen wat rust te gunnen, als hij te ondeugend is.

November 21 2015 Blij en een beetje trots: een mooie collecte-opbrengst.


Samen zijn we wijkhoofd van Bolsward van de collecte van de Dierenbescherming. Helaas zijn er te weinig collectanten, dus lopen we zelf veel avonden. Maar toen we hoorden, hoeveel de collecte dit jaar had opgeleverd, waren we blij en een beetje trots. Dit jaar is de opbrengst € 1568,48 (vorige jaren € 1200 à € 1300). Terwijl in de hele gemeente (en Súdwest-Fryslân met als hoofdplaats Sneek behoort tot de grootste gemeenten in Nederland) € 9526,66 is opgehaald. Bolsward’s aandeel hierin gaat dus vooruit. Ons collectantenbestand stijgt langzamerhand ook, en er zitten gelukkig een paar kanjers onder, maar we hadden dit jaar ook wat pech, omdat een aantal echt verhinderd was deze keer. We gaan lekker door, want hoewel het in Spanje en Roemenië stukken erger is, blijft ook hier altijd strijd voor dierenwelzijn nodig. De Dierenbescherming doet belangrijke dingen: zwerfkattenprojecten, asielen, dierenambulance, inspectiedienst voor verwaarloosde en mishandelde dieren, dieren in de vee-industrie, in het wild levende dieren en, niet minder belangrijk, de voorlichting: i.h.a. en in het bijzonder van de overheid (bij wetgeving) en van jongeren.

November 21 2015 Naar SAF Breda vandaag en het was de reis weer waard.


Omdat we Fellow Friend van SAF (Stichting Animal Fellows die de retourgoederen van Zooplus krijgt) zijn, kunnen we geregeld voer en non food halen waar we vele dieren in nood mee kunnen helpen. Vandaag kwamen we terug met 625 kilo voer, waaronder ook dieetvarianten als urinary, alllergic, mobility, diabetic. Verder nog een drietal hondenluiken, een prachtig orthopedisch ligkussen, een varikennel en de nodige snacks.

Niki en Rafa gaan graag mee. Kapotte zakken geven veel eetvertier.
Tot nu toe is het meeste naar Stichting Steun de Zwerfhonden in Roemenië gegaan, die in Cluj Napoca (Transsylvanië) e.o. werkt aan preventie en sterilisatiecampagnes en samenwerkt met de lokale autoriteiten om de plaatselijke regelgevingen te verbeteren (mensen mochten niet eens met hun dier in de bus naar de dierenarts, terwijl velen geen auto hebben in dit arme land). Verder ijveren ze voor betere zorg. Eer zitten slagers tussen de dierenartsen. Kenna bv. die op 3 oktober is geadopteerd in een dorp in Friesland vlakbij ons, is daar een slachtoffer van: bij een operatie is haar poot volkomen vernield door de erdoor heen gejaagde ijzeren pen. Het kostte haar bijna het leven en tot heel hoog afzetten van de poot was de enige uitweg.
 
Ook is een aantal zendingen naar GOZH (Geef om Zwerfhonden) gegaan, een stichting die in het armste deel van Roemenië, Moldavië, een arm shelter met 1100 (echt waar) honden zodanig verbouwt en uitbreidt dat de honden meer vrijheid krijgen, betere onderkomens en voldoende voeding en verzorging. Ook wordt gestreefd naar een kliniekje waar ook de plaatselijke bevolking terecht kan. De hoop is dat er een soort voorbeeldwerking vanuit zal gaan op den duur, want de Roemeense shelters zijn zodanig, dat we ons tijdens onze laatste reis afvroegen welke honden nu het slechtst af waren: de honden met een baas, die hen jaar in, jaar uit onbeschut bij plus 35 en min 20 aan de zelfde ketting laat zitten (soms zo ingegroeid dat het een diepe wond is). Of de zwerfhonden die geregeld worden aangereden. Of de shelterhonden die op een paar m2 zitten, helemaal nooit daarbuiten komen, vaak geen beschutting hebben, geen medische zorg en soms dagen niks te eten
De band is voor vertrek opgepompt, hoor

November 19 2015 8 september kwam het puppenkwartet Tigger, Zen, Maffi, Happy (Diderik), vanuit Granada naar Nederland.


Weet u het nog? 20 juni in de berm gevonden, 1 maand oud. Op de finca van Rocio en Paco begon hun socialisatie. Op de Cambell (tolerantie)test (door onbekend persoon in onbekende omgeving) scoorden Maffi en Tigger heel goed, Maffi zelfs met hulphondpotentie. Zen vond het spannender. Happy was helaas ziek. Supervrolijk met onwijs lange staarten. Ze aten in moordend tempo. Happy is nu in Amsterdam, Maffi in Baarlo/Limburg, Zen in IJmuiden, Tigger in Marum/rand Friesland-Groningen.

Hier de laatste informatie na een belronde, helaas al weer wat oud, ook de foto’s (muv Happy). Siteberichten maken wijkt wel eens voor andere dingen.
 TIGGER ‘Grotere apekop moet nog geboren worden.

 Dikke lol
 
‘Heerlijke vent.’  
 
Leven in de brouwerij
 


Iedereen vindt Tigger prachtig. Hij is heel sterk, zit graag in de vijver, eet als een slootgraver, niet moe te krijgen, ook als hij 3 uren of meer op een dag loopt. Loopt, ook in het bos, meestal niet verder weg dan 10 m. Rent dan graag achter elke hond aan, maar is ook weer niet echt wild, soms zelfs wat afwachtend naar andere honden. Tigger zat eind september al op puppycursus (7 minuten trainen, 7 minuten spelen) en dat ging prima. Hij luistert heel goed, is waaks en heeft een diepe grom, vooral in het donker, naar mens en hond; helemaal niet als van een pup. Was direct zindelijk, speelt graag, maar op schoot en bank zitten is ook super. ’s Morgens uit de bench, moet hij als een mens eerst bijkomen. Hij ziet er dan niet uit: omgeflapt oor, haren alle kanten op … Hij kan enorm dromen, de poten wijd. Een enkele keer heeft hij een luie dag, maar de dag erna ‘ben je de pisang’. Vanaf dag 1 is de bench zijn veilige slaapplek; maar goed ook bij zo’n brok energie. ’Hij doet het zo goed dat je zou zeggen dat het geen pup is.’ Behalve dat sokken etc. pikken natuurlijk J.
MAFFI ‘Wij hebben de perfecte hond.’ ‘Een schat, gezellig, knuffel.’ ‘Zou acuut aangenomen worden voor opleiding werkhond/snifferdog politie.’

 
 
Maffi lijkt een herdermix, tikje Mastin? Stabiel, tolerant en mensgericht bij de Campbell test. Hij kreeg veel reacties, maar bij de huidige baasjes wisten we: ‘Dit is het’. Schatten van mensen die ook nog eens professionele hondenkennis hebben. Maffi moet fysiek en mentaal goed aan zijn trekken komen. Zijn bespiering deed eerder aan 8 dan 4 maanden denken. Hij is slim en leergierig, mens- en baasgericht, sensitief en knuffelig. Zijn baasjes vingen in het verleden afgedankte en soms doorgedraaide politiehonden op. Zij geven Maffi zowel de geborgenheid als de uitdaging die hij nodig heeft. Hij ligt altijd tegen hen aan, op de badmat, bij het strijken … Volgt prima commando’s op en hoewel hij snel los liep, is hij zelden verder dan 4 passen bij hen vandaan. Hij wil graag de roedel bijeen. Hij leek ons een doerak: bij de loopplankoefeningen stond als hij eerste bovenaan en bij aankomst klom hij gelijk met de hond des huizes van het opvanggezin in de vensterbank. Hij blijkt echter rustig, relaxed. En hij is heel sensitief: voelt aan wanneer iemand een rotdag heeft, verdrietig is of als een kind bang voor honden is bv.
 
ZEN ‘Een vat tegenstrijdigheden.’ ‘Kan heel hoog springen’. ‘Vindt en verzamelt alles.’ ’Apporteert pas, als ze iets hoort vallen.’
 

 
 

Zen, het enige teefje, lijkt een Labradormix. Hoewel ze in de Spaanse finca flink mee kon doen, leek ze bescheidener, onzekerder dan haar broertjes. Maar we zagen ook een onafhankelijk kantje en mensgerichtheid. Zen is bij een leuke familie en krijgt de steun en tijd die ze nodig heeft. Toen ze haar ophaalden lag ze stijf tegen moeder Pia aan. Maar inmiddels is ze ook dolblij met man en dochters en gaat vrolijk mee naar de manege, waar de kinderen haar geweldig vinden en soms een ommetje met haar maken. Hoewel angstig in eerste instantie, gaat ze vervolgens toch uitproberen. Ze eet te goed, pikt kattenvoer en hele emmertjes traininggssnoepjes, als ze de kans ruikt. Ze vindt echt alles. Dus dat wordt waarschijnlijk ooit een speurcursus. Apporteert alles, maar gaat pas lopen, als ze het hoort vallen. Sloopt niks, maar ‘verzamelt’ alles in haar mand. Ze luistert prima. Met een paar bekende honden gaat het heel leuk inmiddels, maar naar vreemde honden gromt ze, dus binnenkort op cursus, ook om vreemde honden te ontmoeten.
 
 
HAPPY nu DIDERIK ‘Levensgenieter’. ‘Vies’. ‘Voor de duvel niet bang.’ ‘Wat een energie heeft dit wezen.’ ‘Speelt met alles en iedereen.’ ‘Zelfstandig karakter.’
 
 
 
Diderik oogt als Spaanse Waterhond. Heerlijk warrig hoofd en flaporen, een pretletter waar velen voor vallen. Hij woont bij een grote poedel van 11, een poedeltje van 5 en de 2-jarige Spaanse Waterhond Douwe. Voegde zich naadloos in de roedel, liep na 1 dag los, was zindelijk en barstte van de energie. Hij sprong gelijk achter de anderen aan in de auto voor de dagelijkse wandelingen. De hoop was dat de zachte, bedeesde Douwe wat meer los zou komen. Nu, dat is inmiddels gebeurd. Hoewel Douwe hem eerst te druk vond, spelen ze nu de sterren van de hemel. Voor eten had hij weinig tijd, dat ging wat moeizaam. En hij was aanvankelijk zo met andere honden bezig, dat hij niet op schoot kwam. Maar inmiddels knuffelt hij graag. Hij heeft een fantastisch leven. Elke dag veel lopen en spelen en vreselijk smerig worden door de blubber en de diepste plassen: ‘een triatlon voor honden zou waarschijnlijk winnen’. Maar het lijkt erop dat hij wat teveel prikkels krijgt en doorslaat. Hij slaapt weinig en ging ineens op de banken plassen. We hopen dat het afdwingen van meer rust hem goed zal doen.