Maart 15 2015 Cultuurverandering op langere termijn

Bolsward – Nijmegen – Breda – Nijmegen – Bolsward: met 300 kg voer, manden, (vliegtuig)benches, hondenhokken, kleden/kussens, kattenspullen enz., bestemd voor

St. Steun de Zwerfhonden in Roemenië en het Roemeense Nuca.

Hun doel ‘cultuurverandering op langere termijn’ strookt volledig met de doelen van EsperanzaHoopvoorHonden. Alleen adoptie lost voor de lange termijn weinig op. Natuurlijk help je dieren die nu lijden en geen huis hebben. Daarom doet ook Esperanza aan adoptie op kleine schaal, maar je hoopt dat ooit op een dag adoptie verleden tijd is, dat deze landen dan beter met dieren omgaan en voor de misstanden die altijd, overal zullen blijven een eigen goede Dierenbescherming hebben die echt optreedt.

Tijdens ons bezoek eind november in Transsylvanië (Cluj Napoca) waren we onder de indruk van hun veelzijdige, zorgvuldige, professionele aanpak. Zij werken echt aan cultuurverandering op langere termijn, aan preventie. Hun sterilisatiecampagnes bv. worden tevoren zorgvuldig aangekondigd en voorbereid. Ze gaan de deuren langs, betrekken school, burgemeester, politie erbij, opdat in zo’n week zoveel mogelijk dieren uit die dorpen door hun baas gebracht worden (of ze halen ze zelf op) en men daarna (iets) beter het belang van sterilisatie beseft en een goede verzorging van dieren: zowel fysiek als sociaal. En de meest schrijnende gevallen gaan niet terug, maar naar een fosteradres, als hun baas geen verbetering wil (bv. dieren die vanaf pup bij + 30 en – 20 graden onbeschermd aan een superkorte ketting zitten die nooit is losgemaakt en dus een diepe insnijdingswond heeft veroorzaakt).

Ook de sterilisaties zelf worden gedaan door deskundige mensen, want het is algemeen bekend dat het niveau van de (opleiding tot) dierenartsen in Roemenië vaak laag is.

Naast deze campagnes werken ze ook samen met de locale autoriteiten aan betere plaatselijke regelgeving, en proberen ze een ontmoeting van dierenorganisaties op meer landelijke schaal tot stand te brengen.

Petra en Dirkje

Ben Welving van Steun de Zwerfhonden in Roemenie

Het merendeel van onze spullen kwam van SAF: de Stichting Animal Fellows die alle spullen en voer van webwinkel Zooplus, die om één of andere reden niet meer verkocht worden (retour, beschadigd bv.) verdeelt. Verder hadden we van Ton en Anneke Veld (adoptanten van Miky) 50 kg voer en prachtige hondenkussens e.a. gekregen. Ook nog het e.e.a. van tuincentrum Ranzijn uit Sneek en onze dierenarts. Afgelopen week waren we al 2 keer naar Eexterveenschekanaal (grens van Drenthe-Groningen) gereden, naar Hanny. Ze maakt hondenkleden enz. voor Roemenië en van dierencrematorium Smilde krijgt ze manden die mensen daar achterlaten. Dus met gevulde achterbak plus volle aanhanger naar Nijmegen, alles gelost, door naar SAF in Breda, vanwaar we voor de 2e keer met volle achterbak en hoog opgetaste aanhanger naar Nijmegen reden.

Petra Muis en Ben Welving van stichting Steun de Zwerfhonden in Roemenie waren toen net terug van hun reis naar Belgie met zo’n 1300 kg hondenvoer. Dat allemaal ter voorbereiding van een groot transport van Nijmegen naar Cluj-Napoca in NW-Roemenie. Monique Muis woont daar. Zij zit in zowel het bestuur van de St. Steun de Zwerfhonden in Roemenië als van NUCA. NUCA werkt niet met een shelter, maar met meer dan twintig opvanggezinnen. De honden (en soms poezen) hebben het daar veel beter dan in de meeste shelters. Monique verdeelt het voer en de spullen over de opvanggezinnen, die veel dierenliefde hebben, maar te arm zijn om voeding, medicatie etc. te bekostigen.

 

Maart 13 2015 Balou en vriendje Amon kregen een droomthuis en in de vakantie een droompension.

Balou, cruising Herder-Rottweiler, ruim 4 jaar, is een prachtige en trouwe hond. Maar in Hongarije had het baasje blijkbaar genoeg van het lieve dier. Ze werd gewoon gedumpt. Ze zwierf niet rond, maar zat voor een vakantiehuis te wachten. De gasten in dat huis gaven haar eten en trokken aan de bel, want zij gingen weer naar huis. Zo kwam Balou bij Peter en Ingrid en via hen naar Nederland.
En dat drie keer scheepsrecht is, zagen we nu bewaarheid. Na twee goede potentiële adoptanten die helaas in hun situatie een punt hadden dat niet bij Balou paste, kwam er een reactie die wij een droomplaatsing noemen. Balou ging op 20 december naar Miranda en haar familie. Ze heeft een Grieks hondenvriendje en die twee genieten ongelooflijk van elkaar. Ze wonen prachtig en kunnen buiten rennen en spelen. Maar ze maken ook nog mooie wandelingen.
En nu kwam er een berichtje dat Balou en Amon twee weken naar een hondenopvang waren geweest, want de baasjes waren op vakantie. Miranda nam met buikpijn afscheid. Immers, ze zijn in hun geboorteland al verlaten. Maar de bazin van de opvang heeft hen de hele vakantie met apps en filmpjes op de hoogte gehouden.  Eerst sliepen ze tegen elkaar aan, vertelde ze en daarna hadden ze hun eigen favoriete plekje en op de bijgevoegde video zien we ze heerlijk los rennen in een park, samen met de roedel.
Dus ook een droomopvang!

Maart 12 2015 Honden verdienen altijd inzet en tijd, maar pups en puberhonden nog meer!

Dat geldt ook voor prachthonden als Lobo en Maki

De geboortedatum van de broertjes Lobo en Maki met veel herderbloed wordt geschat op 01 mei 2014. In augustus kwamen ze naar Nederland en beiden zijn snel geadopteerd. We waarderen het zeer dat hun baasjes ons geregeld informeren. Ze hebben het bijzonder goed getroffen. Bazen die echt investeren in hun dieren, die er veel voor over hebben. Maar wat we bij beiden duidelijk terugzien is wat we mensen elke keer wel opnieuw heel hard in de oren zouden willen toeteren: Neem alleen een dier als je de consequenties overziet en aanvaardt. De pupfase vraagt het nodige, maar de puberteitsfase soms nog meer.

Maki

Lobo en Maki puberen nu beide. In de puberteit kunnen honden een terugval hebben op vele punten en lijkt het soms of ze ‘bananen in de oren’ hebben, zoals Maureen dat noemt. M.n. bij Lobo die een heel erg pittig karakter heeft, betekent dat dat hij een strakke, consequente leiding nodig heeft, want anders speelt hij de baas over mens en dier, gaat ervan door wanneer hij wil en komt (niet) terug (wanneer hij wil) met alle risico’s van dien. Beide zijn groot, sterk, leergierig en hebben erg veel energie. Het vrouwtje van Maki zucht soms diep, als hij continu met de bal wil spelen. Maki is altijd bij haar, als ze in hun knotsgrote tuin aan het werk is. Het is belangrijk dat zulke sterke, leergierige, van de energie barstende pubers heel veel beweging krijgen, dat de baas de baas is en daarin consequent blijft en dat ze juist in de puberteit ook op cursus gaan voor de nodige uitdagingen en om veel te leren.
Overigens zie je bij deze twee broers ook duidelijke verschillen. Waar het bij Maki meer blijft bij heel veel energie en behoefte aan uitdaging/leren, is Lobo ook sterk aan het uitproberen wie de baas is. In zo’n geval kan wat vroeger castreren een hulpmiddel zijn.